NIET VAN STEEN

Beeldhouwen in steen
gaat over houwen in steen
en kijken
En nog meer houwen en nog meer kijken
en uitkijken naar het moment.
Het moment dat de steen mij raakt
en het kijken
voelt als een dialoog.

Mijn beelden van steen, met hun geometrische vormentaal,
verwijzen alleen naar zichzelf.
Ze zijn in hun abstractie zó autonoom dat het lijkt dat
ze zelf hebben besloten te gaan staan, liggen of zitten.

Ada